دست فروش

گفتم دست فروش از چيست اينها در دست توست    گفت اين ز جيب گنده و از تاج پادشاست

  ميخوام از افسانه اي قديمي تر از علي بابا و حتي زرتشت و مسيح و حتي قديمي تر از افسانه بديِ سياهي و خوبيِ سپيدي صحبت کنم . افسانه اي که هر کس با يه اسم ميشناسش مثل " بدبختي , بي چارگي , بي شعوري , بي غيرتي , نامردي , پستي " و صفات و کلماتي موزون و زيبا و پر معنايي مانند اينها .   آخه اين چه جور زندگي ايه ! اکثر ما جوانها داراي تمام امکانات مورد نياز و در سطح زندگيمان هستيم  باز 90% عمرمون رو به يللي تللي (1) طلف مي کنيم . اما يه عده هستند که براي يه لقمه نون حلال از صبح تا شب بدونه غرور هاي کاذب رايج , مثل اسب کار ميکنن . يه سري ها هستند که وقتی آدم مي بينشون براي ساعتها نمي تونه به چيزه ديگه اي فکر کنه اصلا آدم رو  (پوزش مي طلبم نميشه اي اين لفظ استفاده نکنم) جر واجر ميکنه !

شرح روايت

روزي گذشت بنده از چهار راه پارس                                     
                                                فرياد غم و بغض از سينه و گلوش خواست
چون ديده بود دست فروش کوچکي                                      
                                                نزديک رفت ديد دختري پاکيزه و زيباست
گفت دست فروش از چيست اينها در دست توست                                 
                                                گفت اين ز جيب گنده و از تاج پادشاست
ما را به بوراکراسي و دموکراسي فريفته است                                           
                                                اين گشنه سالهاست که با اين سفره آشناست
از بخت ما هر آن کسي که وزير رفاه شد                                
                                                 رو باه و دم و شريک اين گرگ پر رياست
ما را به رسيدن بهار مژده مي دهند                                           
                                                بز ها نميريد که بهار پيش به سوي شماست

شعر از بنده

بيشتر از22 يا 23 سال نداشت . اگه افقاني يا پاکستاني يا کج و کله بود آدم دلش نمي سوخت يه قيافه اي داشت که اگه با دختر بالا شهريهاي تهرون مقايسش ميکردي از 60%  الي 70% شون بهتر ... بود . (_ به علت عدم صلاحيت بنده در اين راستا به جاي " ... " جمله اي که به ذهنم رسيد را ننوشتم_)  لازم به ذکر است که اکثر اون 30% الي 40% به علت ثروت غير قابل شمارش پدرشون برتري داده شده بودند !! سر و وضعش هم خيلي جالب بود يه چادر سياه و کاملا (بخوانيد کاملن) پوشيده و مناسب براي کارهايي که با مردم سرو کله مي زنند! چيزي رو که ميديدم باورم نمي شد تا جايي که احتمال 50% دادم که دوربين مخفي يا صحنه اي از يه فيلم باشه ! براي تهيه ي کل اجناسش رو هم 1000 تومان کافي بود , اگه همش رو هم مي فروخت سودش براي شام خودش تنهايي هم کافي نبود ؟!? نميدونستم بايد به بخت اون گريه کنم يا به خاطر خودم خدا رو شکر کنم .

 تا ببينيم چه شود.

هم اکنون يه شعر يادم افتاد که ميگه :

درد من کشته شيمشير بلا مي داند                             داغ من سوخته سوز جفا مي داند
مسکنم ساکن سحراي فنا ميداند                               همه کس حال من بي سر و پا ميداند
پاک بازم همه کس طور مرا مي داند                       عاشقي هم چو منش نيست خدا مي داند

يا در جاي ديگر شاعري ديگر ميگويد :

من از روييدن خار بر سر ديوار فهميدم                     که زيبا رويان را وفا نيست

 <=بالا خره اين ها هم شاعر بودند ديگه معصوم که نبودن, شعر بي ربط هم مي گفتن!!

 

1) YæL’LæLY, TæL’LæLY

 

/ 2 نظر / 5 بازدید
محسن

سلام مطالب شما رو خوندم معلومه در کارهای بداهه سرائی تبحر دارید . البته حقایقی است که به صورت طنز مطرح شده ولی افسوس که آنچنان چشم وگوش مردم با هجویات وسخنان بیهوده پرشده وآنچنان گرفتارند که دیگر مجالی برای فکر دراین موارد نیست . خوشحا میشم به من سر بزنید .

حسین ادیبی سد ه

جانا سخن از زبان همه میگویی بنده از طریق وبلاگ برادرم محسن با شما آشنا شدم. بد نیس سری به من بزنی ضرر ندارد.